Τρίτη, 22 Ιανουαρίου 2013

Το κάτοπτρο του Φασισμού [της Νίκης Ηλιοπούλου]

[άρθρο-μελέτη] της Νίκης Ηλιοπούλου

Έχει περάσει πάνω από μισός αιώνας, από την εποχή του εμφυλίου πολέμου. Ταγματασφαλίτες, γερμανοτσολιάδες, εθνοσωτήρες από τη μία, κομμουνιστές, αντάρτες εαμίτες από την άλλη. Στην μεταπολεμική Ελλάδα, ο απόηχος του Β’ Παγκοσμίου πολέμου βρίσκει μια «άτυπη» συνέχεια στα Δεκεμβριανά και κατ’ επέκταση στον «Συμμοριτοπόλεμο». Ως αναφορά, και όχι ως σημείο, ο εμφύλιος πόλεμος δεν είναι η απαρχή της διαίρεσης, αλλά ακόμα μια διαδικασία διχασμού. αποτελεσματικού και απόλυτα στοχευμένου.
Διαίρει και βασίλευε. 
  Παρελθόν. Η ιστορία εκτυλίχθηκε, όρισε τις αναφορές και τα σημεία της, στιγματίστηκε από τα γεγονότα των καιρών κι έρχεται, ακούραστη πια, στο σήμερα. Στο τώρα. Στον πραγματικό χώρο και χρόνο, βλέπεις παντού το διαχωρισμό αυτό. Ανακαλύπτεις μικρές ιστορίες φασισμού. Τις βρίσκεις στις πτυχές του εσώτερου εαυτού σου. Η ίδια η αντίθεση, με τον τρόπο που χρησιμοποιείται, κρύβει μέσα της μια ρατσιστική νότα. Καλό – κακό. Άσχημο – όμορφο. Αν δεν είναι το ένα, θα είναι απαραίτητα το άλλο.

  Ο φασισμός σε όλες του τις εκφάνσεις δεν έλειψε ποτέ από αυτόν τον κόσμο. Σήμερα πήρε τη μορφή – ή απλώς τον αναγνωρίζεις – σε μια ναζιστική «παράταξη» που εκλέχθηκε ως επίσημο κόμμα στη Βουλή. Όμως ποτέ δεν έλειψε. Ακόμα χειρότερα. Ποτέ δεν θα εκλείψει. Υπήρχε και υπάρχει στις μικρές καθημερινές στιγμές. Στο κυριακάτικο οικογενειακό τραπέζι. Στις αίθουσες των δικαστηρίων. Στην τάξη ή στο προαύλιο του σχολείου. Στον εκάστοτε εργασιακό χώρο. Στις σχέσεις των ανθρώπων. 

..διαβάστε τη συνέχεια εδώ


φωτ. Ρόζα Πάρκς 
Την 1η Δεκεμβρίου του 1955, συλλαμβάνεται στο Μοντγκόμερυ της Αλαμπάμα, 
η μαύρη μοδίστρα που αρνήθηκε να δώσει τη θέση της στο λεωφορείο σε ένα λευκό. 


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ταχυδρομική Διεύθυνση Εντύπου
ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΣΟΔΕΙΑ
ΛΙΝΑ Κ. ΤΖΙΑΜΟΥ
Τ.Κ. 18050 | ΣΠΕΤΣΕΣ
(αποστολή βιβλίων)

Ηλεκτρονικό Ταχυδρομείο | SODEIA@ymail.com
(αποστολή κειμένων, προτάσεων κ.α.)

Blogger templates


Blogger news