Παρασκευή, 25 Ιανουαρίου 2013

Ο Ιπποπόταμος και η μικρή Δεισδαιμόνα [Μαρία Ροδοπούλου]

[διήγημα] της Μαρίας Ροδοπούλου

  Είμαι ο πιο άτυχος τζίτζικας στον παράδεισο που σχεδόν κανείς δεν πρόλαβε φθηνής εισόδου εισιτήριο. Τα κουπόνια απόρων εξαντλήθηκαν με την πρώτη ανακοίνωση έκτακτων ερωτικών μέτρων. Η διαδρομή από την μια φτέρνα μου στην άλλη αξίζει όσο να διασχίσεις με ξύλινο κουτάλι - του Οθέλου ελάχιστο ιστίο- ένα βαθύ πιάτο γεμάτο αμβροσία, δώρο πολύτιμο των θεών που κατοικούν στην κορφή των χορτασμένων μηρών μου. Μόλις περάσεις τις υπονομευμένες των συνόρων μου ακτές, στην φθίνουσα καμπύλη της πολλαπλής αρνητικής βαθμολογίας κάποιας υπάρχουσας βαρύτητας θα με βρεις. Εκεί θα λιάζομαι κάτω από αφρικανικούς ήλιους με μια ξεβαμμένη μαύρη κορδέλα στα ξανθά μαλλιά. Θα πίνω νέκταρ από τους τρυπημένους αστράγαλους του τελευταίου εραστή μου, που πνίγηκε θαυμάζοντας το είδωλό του – του έλεγα ... μην αφήνεσαι, ερωμένε, στους υπνωτισμούς της Μαίρης. Κανείς δεν κέρδισε λατρεύοντας τον κρίνο - και θα περιμένω την επόμενη βάρδια των επισκεπτών στα ιδιαίτερα διαμερίσματα της στολισμένης κώμης μου. Μην αργήσεις. Ίσα – ίσα που διανύω τα τελευταία χιλιόμετρα πολυτάραχης μα σύντομης ορειβασίας στην Εδέμ. 
Θα μπορούσα να είμαι ο Karl Unterkircher των αστικών, δύσβατων Ιμαλάϊων. Εκείνος όμως ήταν τυχερός. Πέθανε προσπαθώντας ν’ ανοίξει νέο δρόμο σε υψόμετρο 7000 μέτρων, ενώ εγώ αφήνω κομμάτι-κομμάτι την σάρκα μου στις ποδοπατημένες παραδεισένιες οδούς σε υψόμετρο μηδέν. Τα παλαιά αφάγωτα χρόνια ήμουν ο ζηλευτός Ριπ Βαν Γουίκλ έως ότου επήρθε πληθωρισμός ακόμα και στις ώρες που ήμουν η Άριελ των δικών μου βυθών. Κι ας φύτρωνα ανεπίτρεπτη για την θηλυκότητα μου γενειάδα. Εξάλλου οι εραστές μου ποτέ δεν παραπονέθηκαν για την ζωώδη ζεστασιά. Η «κοινοχρησία» αλλά ουδέποτε «κοινοκτησία» ήταν που με επανέφερε στην κωματώδη κατάσταση άγρυπνης αλήθειας.
Κι όμως καθώς διαβαίνω θεϊκές λεωφόρους -πότε με το αυτοκίνητο, πότε με τα πόδια, πότε με μισοφαγωμένα μεριά, πότε με δεκανίκια να στηρίζουν αγέρωχους γκρεμούς, πότε με ορούς να στάζουν χημική σωτηρία στις αρτηρίες και ένα μικρό ινδιάνο να καλεί την αρκούδα του Μπεν Που Γητεύει την Ζωή αλλά σπάει σε 1000 μύρια κομμάτια τα τοτέμ...

διαβάστε τη συνέχεια εδώ


διηγήσεις [τχ.14]

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ταχυδρομική Διεύθυνση Εντύπου
ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΣΟΔΕΙΑ
ΛΙΝΑ Κ. ΤΖΙΑΜΟΥ
Τ.Κ. 18050 | ΣΠΕΤΣΕΣ
(αποστολή βιβλίων)

Ηλεκτρονικό Ταχυδρομείο | SODEIA@ymail.com
(αποστολή κειμένων, προτάσεων κ.α.)

Blogger templates


Blogger news