Κυριακή, 27 Ιανουαρίου 2013

Η Μάρθα και ο Πέτρος [Θεοδώρα Τζόκα]

[διήγημα] της Θεοδώρας Τζόκα

Έφτασαν στο Freiburg την κατάλληλη στιγμή.  Ένα λεπτό ακόμη και θα είχαν αλληλοσπαραχθεί. Ο καυγάς εξερράγη από το τίποτα όπως τύχαινε συχνά να συμβαίνει τα τελευταία είκοσι χρόνια του έγγαμου αγκαθόσπαρτου βίου τους.
  Ο Πέτρος πρώτος κατέβηκε από το στραπατσαρισμένο Hundai που κι αυτό μετρούσε είκοσι χρόνια ταλαίπωρης ζωής.  Προχώρησε με γοργό βήμα προς την είσοδο της αντιπροσωπείας της Volkswagen. Ακολούθησε η Μάρθα παραπαίοντας πάνω στα καρεκλοπόδαρα τακούνια της. Μετά από τρεις μήνες αναμονή και δύο χιλιάδες χιλιόμετρα το καινούργιο τους Golf ήταν επιτέλους έτοιμο για παραλαβή. 
  Όταν ο Πέτρος και η Μάρθα βγήκαν έξω με το κλειδί στο χέρι η μέρα είχε ήδη αρχίσει να χαμηλώνει τα κουρασμένα της βλέφαρα. To αυτοκίνητο τούς περίμενε στην αλάνα.  Στο γυαλιστερό του καπό  έδυε ένας κατακόκκινος ήλιος.
  «Καλοτάξιδο να΄ναι» είπε η Μάρθα και κρέμασε ένα μπλε ματάκι στον καθρέφτη.  Η Μάρθα ήταν προληπτική.  Οι δεισιδαιμονίες είχαν την ίδια θέση στη ζωή της που είχε και η θρησκεία. Καλύτερα να πιστεύεις παρά να μη πιστεύεις … ποτέ δεν ήξερες.!
  «Ναι, ναι, καλοτάξιδο να΄ναι!» συμφώνησε περιχαρής ο Πέτρος. «Λοιπόν, είμαστε έτοιμοι να φύγουμε. Θα συναντηθούμε στο Βασιλεία  στο ξενοδοχείο.  Εντάξει;  Το δίπλωμα σου το΄χεις;»
  «Ναι, ναι, το΄χω» απάντησε η Μάρθα και ρίχνοντας την τσάντα της στο διπλανό κάθισμα της σακαράκας τους κάθισε στη θέση του οδηγού κι έστριψε το κλειδί στη μίζα.
  «Τα λέμε εκεί» είπε και γκάζωσε.  «Να προσέχεις» είπε ο Πέτρος στο σύννεφο μαύρου καπνού που μόλις είχε σηκώσει η εξάτμιση της σακαράκας.

διαβάστε τη συνέχεια εδώ



διηγήσεις [τχ.14]

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ταχυδρομική Διεύθυνση Εντύπου
ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΣΟΔΕΙΑ
ΛΙΝΑ Κ. ΤΖΙΑΜΟΥ
Τ.Κ. 18050 | ΣΠΕΤΣΕΣ
(αποστολή βιβλίων)

Ηλεκτρονικό Ταχυδρομείο | SODEIA@ymail.com
(αποστολή κειμένων, προτάσεων κ.α.)

Blogger templates


Blogger news