Σάββατο, 16 Φεβρουαρίου 2013

Ν.Γ. Λυκομήτρος [ποίηση]

Ν.Γ. Λυκομήτρος [δείγμα γραφής]


[σύντομο βιογραφικό] Ο Ν.Γ. Λυκομήτρος γεννήθηκε το 1977 στην Αθήνα. Σπούδασε Αγγλική Γλώσσα και Φιλολογία και έκανε μεταπτυχιακό στη Μετάφραση-Μεταφρασεολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Το 2010 εξέδωσε την πρώτη του ποιητική συλλογή «Ιχνηλάτες του Τέλους» (Εκδόσεις Γαβριηλίδης), η οποία το 2011 κυκλοφόρησε στα ισπανικά υπό τον τίτλο «Rastreadores del Fin» (Ediciones Idea), σε μετάφραση και επιμέλεια του ποιητή Mario Domínguez Parra. Το 2012 δημοσίευσε το πρώτο του θεατρικό έργο, σε ηλεκτρονική και έντυπη μορφή, με τίτλο «Dead End: Μητροπολιτικό Ψυχόδραμα σε Τρεις Πράξεις» (Εκδόσεις Vakxikon.gr). Ποιήματά του έχουν δημοσιευθεί σε λογοτεχνικά περιοδικά και ιστολόγια. Διατηρεί τη στήλη «Ποιήματα και Χίμαιρες» στο fanzine Chimeres, καθώς και το ιστολόγιο «Ο Ήχος της Απώλειας».

Πρώτη επαφή με το έντυπο σοδειά [ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2010]: 





___________________________________________________________




[τρία ποιήματα του συγγραφέα]



ΕΠΑΡΧΙΑΚΗ ΟΔΟΣ

Ο καθαρός αέρας δε με ξεγελά.
Μπορεί να απουσιάζει η ρυπαρή οσμή της μητρόπολης
αλλά η ατμόσφαιρα είναι εξίσου δηλητηριασμένη.
Η διαφορά είναι ότι εδώ τηρούνται τα προσχήματα.
Είμαστε νοικοκυραίοι εμείς.
Ανεβοκατεβαίνουμε στην παραλία ή στον κεντρικό δρόμο,
βηματίζοντας με μια επίπλαστη χαλαρότητα
που αποπειράται να υπερκεράσει
τα βλέμματα και τους ψιθύρους των παρακαθημένων.
Ακριβά αυτοκίνητα, κομψά ρούχα και ηλεκτρονικά gadgets
δεν επαρκούν για να καλύψουν την υποκρισία
που αμνηστεύεται συλλογικά τις Κυριακές από άμβωνος
ή ατομικά μέσα στο εξομολογητήριο.
 Οι οιμωγές των νεαρών κοριτσιών
και οι κατάρες των νεαρών αγοριών
πνίγονται πίσω από τους ασπρισμένους τοίχους
και τη ρουστίκ επίπλωση.
Τα όνειρά τους θρυμματίζονται εν τη γενέσει τους
ή άμα τη εμφανίσει στην πρωτεύουσα.




POST-COITAL TRISTESSE

Είναι εκείνη η στιγμή που τα σώματα καταλαγιάζουν
και οι καρδιές επανέρχονται στο φυσιολογικό τους ρυθμό.
Είναι εκείνη η στιγμή που οι αναπνοές
γίνονται αργές και βασανιστικές
όπως εκείνες της καθημερινότητας.
Είναι εκείνη η στιγμή που τα χέρια χωρίζουν
και οι εραστές μένουν μόνοι…μαζί.
Είναι εκείνη η στιγμή που τα χάδια
δεν αρκούν για να καλύψουν
την οδύνη αυτού που έρχεται
και αυτού που μόλις χάθηκε.
Οι σταγόνες του νερού
σπάνε τη σιωπή των βουβών λυγμών
και καλύπτουν το ιδιωτικό Τείχος των Δακρύων.


  

ΑΝΑΤΕΛΛΩΝ ΟΛΕΘΡΟΣ

Καθώς κατηφορίζουμε
στην οδό της κοινωνικής εξαθλίωσης,
κοιτάζουμε, αμήχανοι, δεξιά-αριστερά
μην τυχόν κι ο διπλανός μας κατεβαίνει
με μικρότερη ταχύτητα.
Στην αυγή του τυφώνα
της επερχόμενης πτώχευσης
το ζήτημα δεν είναι
αν και πότε θα πέσουμε
αλλά το αν θα πέσουμε μόνοι.
Ο κοινωνικός αυτοματισμός
ανακηρύσσεται σε υπέρτατη αξία,
με πρώτη εφαρμογή την επιβίωση
εντός των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς.
Είναι μια πρώτη γεύση
του συλλογικού εξανδραποδισμού
που ενεδρεύει στη γωνία.




__________________________
σοδειά [συγκομιδή πολιτισμού]


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ταχυδρομική Διεύθυνση Εντύπου
ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΣΟΔΕΙΑ
ΛΙΝΑ Κ. ΤΖΙΑΜΟΥ
Τ.Κ. 18050 | ΣΠΕΤΣΕΣ
(αποστολή βιβλίων)

Ηλεκτρονικό Ταχυδρομείο | SODEIA@ymail.com
(αποστολή κειμένων, προτάσεων κ.α.)

Blogger templates


Blogger news