Δευτέρα, 11 Μαρτίου 2013

[Η κληρονομιά] του Μαριβώ

[πάμε ΘΕΑΤΡΟ]
[Η κληρονομιά] του Μαριβώ, σε σκηνοθεσία Φώτη Μακρή
Studio Μαυρομιχάλη, (Μαυρομιχάλη 134, Αθήνα)
_γράφει ο  Κορνήλιος Ρουσάκης


                ιστορικά στοιχεία του έργου
Μέχρι το τέλος του 19ου αιώνα κατέτασσαν τον Μαριβώ στους «ελάσσονες δημιουργούς του 18ου αιώνα». Στο ρεπερτόριο της Comedie Francaise περιλαμβάνονταν μόνο τέσσερα-πέντε έργα του (Το παιχνίδι του έρωτα και της τύχης, Η δοκιμασία, Οι ψευδοεξομολογήσεις). Όμως την ίδια εποχή άρχιζε η αποκατάστασή του. Το 1880 η Γαλλική Ακαδημία είχε ως θέμα του διαγωνισμού για το βραβείο ευγλωττίας το «Εγκώμιο του Μαριβώ». Η κίνηση αυτή αποτέλεσε τη συμβολική αφετηρία της επανανακάλυψης του Μαριβώ. Πραγματοποιήθηκαν αλλεπάλληλες επανεκδόσεις του συγγραφέα.

[…] Το θέατρο του Μαριβώ είναι κατ’ εξοχήν το θέατρο της νιότης. Πολλοί από τους ήρωες του έχουν μόλις αφήσει πίσω τους την εποχή της εφηβείας. Δεν είναι ενήλικοι σαν τους ήρωες του Μολιέρου. Δεν τους βαραίνει το παρελθόν, η οικογένεια, οι κοινωνικές υποχρεώσεις. Πολλές φορές η ιστορία τους αρχίζει με το άνοιγμα της αυλαίας. Συναντιούνται, αλληλογοητεύονται… κι από δω αρχίζουν όλα.

Ο Μαριβώ δημιουργεί μια παλινδρομική κίνηση ανάμεσα στη ζωή και το θέατρο. Το θέατρο αποτελεί έρεισμα της ζωής. Με την πρόσκαιρη, εφήμερη ελευθερία του σφραγίζει την τάξη της κοινωνίας — και την αναπλάθει. Αλλά και την απειλεί. Η ζωή δεν μπορεί να τη γλιτώσει τόσο φτηνά από το θέατρο. Κι έτσι επανέρχεται. Και κάποιες φορές διαλύεται μέσα στο θέατρο. Ο «αληθινός κόσμος» είναι εύθραυστος. Είναι καρπός πολλών τεχνασμάτων. Εξυφαίνοντας τα, οι ήρωες μας γνώρισαν μια ακραία ηδονή. Έτσι, η τελική λύση στα έργα του Μαριβώ είναι πάντα αίσια και πικρή. Όλοι μοιάζουν ικανοποιημένοι, κανείς όμως δεν βγαίνει αλώβητος. Αυτό που τελειώνει είναι ο φασματικός αντικατοπτρισμός της νιότης. Και οι ήρωες αποδεικνύονται ανέλπιδα ενήλικοι.

Πηγή: Bernard Dort, «Το θέατρο της νιότης», μετ. Βασίλης Παπαβασιλείου, Δρώμενα, τ. 5-6, Οκτώβριος-Δεκέμβριος 1984.


_______________________________


Τώρα στη θεατρική σκηνή
Η κληρονομιά του Μαριβώ, σε σκηνοθεσία Φώτη Μακρή.
 
Η κωμωδία του Μαριβώ, που ο θεατρικός οργανισμός «Νέος Λόγος» είχε παρουσιάσει με επιτυχία το 2008, εγκαινιάζοντας τη θεατρική του στέγη, το Studio Μαυρομιχάλη, προσεγγίζεται ξανά από τον σκηνοθέτη, με νέα ματιά, νέους συντελεστές και διανομή.

Ο Ιππότης θέλει την Ορτάνς. Η Ορτάνς, μάλλον θέλει τον Ιππότη. Ο Μαρκήσιος θέλει την Κόμησα. Η Κόμησα, μάλλον θέλει τον Μαρκήσιο. Ο Λεπίν θέλει την Λιζέτ. Η Λιζέτ, μάλλον θέλει τον Λεπίν. Στο κέντρο αυτών των «θέλω», μια κληρονομιά 600.000 φράγκων και ένας όρος που ανατρέπει όλες τις σχέσεις και επιβάλλει στους ήρωες την αμφισβήτηση των αισθημάτων τους και την επαναδιαπραγμάτευση της ίδιας τους της ζωής, με χρηματοοικονομικούς όρους.
Με αυτό το υλικό, ο Μαριβώ στήνει το δικό του γνώριμο παιχνίδι της ίντριγκας, των μεταμορφώσεων, των ελιγμών και του έρωτα που είτε ομολογείται, είτε αποκρύπτεται, είτε αγνοείται η ύπαρξή του ακόμα και από τους ίδιους τους πρωταγωνιστές. Ένα παιχνίδι, επικίνδυνα μολυσμένο από τη δύναμη του χρήματος, που αφήνει, παρά το αίσιο τέλος, μια στυφή γεύση στα χείλη, τόσο των ηρώων, όσο και των θεατών.
Ο Μαριβώ, με όχημα τη κωμωδία και το γέλιο που μας προκαλούν οι περιπέτειες των ηρώων του, παρουσιάζει τον άνθρωπο με όλες του τις αντιφάσεις, με όλα του τα προτερήματα και ελαττώματα, χωρίς ωραιοποιήσεις και εξιδανικεύσεις. Το σύμπαν του Μαριβώ είναι ένα σύμπαν σκληρό και βίαιο, καλυμμένο περίτεχνα, κάτω από το μανδύα της κωμωδίας και του παιχνιδιού.
Η παράσταση επιχειρεί να στήσει μια γέφυρα επικοινωνίας του σήμερα με τον κόσμο του Μαριβώ, ώστε να τον καταστήσει άμεσο, αναγνωρίσιμο και επίκαιρο. Μια γέφυρα επικοινωνίας, όπου σύγχρονα στοιχεία θα συνδιαλλαγούν με παλαιότερες θεατρικές φόρμες, ο εξεζητημένος λόγος του συγγραφέα θα «κοντραριστεί» με την αμεσότητα του σήμερα, και όπου, κοστούμια, φώτα, ήχοι και μουσικές θα προσπαθήσουν να στήσουν ένα μονοπάτι που θα μας πάει στον 18ο αιώνα και θα μας φέρει ξανά πίσω στον 21ο, ελπίζουμε λίγο πιο επιεικείς για την ανθρώπινη φύση και τις αδυναμίες της, που όλοι κουβαλάμε.


Μετάφραση: Ανδρέας Στάικο
Σκηνικά – Κοστούμια: Διονύσης Μανουσάκης
Μουσική Επιμέλεια: Ιάκωβος Δρόσος
Φωτισμοί: Στέφανος Κοπανάκης

Παίζουν: Διονύσης Κλάδης, Στέλλα Κρούσκα, Φώτης Μακρής, Θεοδώρα Ντούσκα, Γιώργος Ρουσσάκης, Κλεοπάτρα Τολόγκου.



σοδειές θεάτρου [info]
Που:
Studio Μαυρομιχάλη, (Μαυρομιχάλη 134, Αθήνα).
Πότε:
Παρασκευή & Σάββατο στις 21:15.
Πόσο:
15, 10 (φοιτητές, συνταξιούχοι), δωρεάν για τους ανέργους με κάρτα ανεργίας, 10 (κάθε Παρασκευή).




Θ  Ε  Α  Τ  Ρ  Ο
- κάθε Δευτέρα -

[σ2013 



____________________________
σοδειά [συγκομιδή πολιτισμού]


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ταχυδρομική Διεύθυνση Εντύπου
ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΣΟΔΕΙΑ
ΛΙΝΑ Κ. ΤΖΙΑΜΟΥ
Τ.Κ. 18050 | ΣΠΕΤΣΕΣ
(αποστολή βιβλίων)

Ηλεκτρονικό Ταχυδρομείο | SODEIA@ymail.com
(αποστολή κειμένων, προτάσεων κ.α.)

Blogger templates


Blogger news