Τετάρτη, 30 Ιουλίου 2014

[Χιλιόμετρα] του Χρήστου Δασκαλάκη ~ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ




Ο  Χρήστος  Δασκαλάκης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1977. Από την ηλικία των πέντε ετών έως την ηλικία των 20, μεγάλωσε και έζησε στο νησί της Ύδρας.

Σπούδασε συμβουλευτική και ψυχολογία, θεωρία της μουσικής/ορθοφωνία  και συνέχισε  τον κύκλο σπουδών με μαθήματα πάνω στην σκηνοθεσία και την υποκριτική.  Πνεύμα δημιουργικό,  με σεβασμό και αγάπη  πάνω στο αντικείμενο του,  στην ηλικία των 36 πλέον, επιστρέφει ξανά ως φοιτητής με σπουδές για BA πάνω στη δημιουργική γραφή/ποίηση, από το Open College For The Arts  του Λονδίνου.

Ο ελεύθερος χρόνος του, είναι γεμάτος από σελίδες με ιστορίες, ποιήματα και  παραμύθια. Λατρεύει τα ταξίδια, τις όμορφες μουσικές και το νησί του, την Ύδρα. Η πρώτη του ποιητική συλλογή,  Η στιγμή που θα φεύγω κυκλοφορεί επίσης από τις Εκδόσεις Στοχαστής. Το 2015 θα κυκλοφορήσει το πρώτο του παιδικό παραμύθι.

Ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Τα ποιήματα είναι από την δεύτερη ποιητική συλλογή "Χιλιόμετρα", εκδόσεις Στοχαστής.
 

ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΑ

Μια αγκαλιά σου ζητώ, μόνο αυτό, του είπε

και αυτός χαμηλόφωνα απαντά, «μετά»

αυτή η απόσταση της μιας παλάμης στο λευκό τους το σεντόνι

μοιάζει χιλιόμετρα και μια ζωή μακριά…

Κλείνει τα μάτια της, αλλάζει πλευρό, έχει η νύχτα ρωγμές

δίχως ήχο μιλά, «το δικό σου μετά, έχει αγγίζει το δικό μου ποτέ»…

 



ΒΡΟΧΗ

Είναι στιγμές που νιώθω γυάλινο ποτήρι

την ώρα εκείνη που γλιστράει από τα χέρια σου

σπάει η καρδιά μου από το κρότο στα πλακάκια

σπάει η σιωπή.

Μη περιμένεις να’ μαι άτρωτος κομήτης

ίσως μονάχα μία σπίθα από τα μάτια σου

αυτή η γιορτή μάλλον δεν έχει παλαμάκια

μόνο βροχή.



 

ΙΠΠΟΤΕΣ



Η ζωή σου μικρή, μικρός και εσύ

ένα βότσαλο μόνο, μη συγκρίνεις τους βράχους

είχες κάποτε πει πως τολμάς, πως μπορείς

τους μικρούς σου θεούς να τους κάνεις μεγάλους.

Περιμένω εδώ, να ρθεις, να  δω

την στιγμή που θα σπας τις μαρμάρινες πόρτες

αναμμένο το φώς  , ξυπνάς, ξυπνώ

πάλι γίναν καπνός τα σπαθιά και οι  ιππότες…

 



ΚΛΕΙΔΑΡΙΕΣ



Άλλη μια μέρα ξεκινά και εγώ στο δρόμο

σε μια κατεύθυνση γνωστή κι όμως θολή 

ποια να’ ναι από όλες καθαρά δικός μου στόχος

και ποιος του κόσμου σκεπασμένη εντολή..

Αν μου χαρίσεις μια ζωή με χίλιες πόρτες

αν ξεκλειδώσεις το κλουβί και βρω φτερά

ίσως ν ‘ αλλάξω διαδρομές, να αλλάξω γνώμες

και μπω σε δρόμους δίχως τοίχους και μπετά…



 

ΓΡΑΜΜΗ



Το μεγάλο «εγώ» με σκοτώνει

και θυμώνω που του έδωσα λόγο

το θυμάμαι και απλά μετανιώνω

η ζωή μια γραμμή που τελειώνει.

Με τις λέξεις πληγώθηκε κόσμος

δολοφόνος και αυτό με αγχώνει

πόσο ντρέπομαι όταν νυχτώνει

καρτερώ μ’ ένα όπλο στον ώμο.

Το μεγάλο «εγώ» με σκοτώνει

τώρα ο θρόνος με κάρβουνο μοιάζει

στα απλά, το πολύ, δεν ταιριάζει

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ταχυδρομική Διεύθυνση Εντύπου
ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΣΟΔΕΙΑ
ΛΙΝΑ Κ. ΤΖΙΑΜΟΥ
Τ.Κ. 18050 | ΣΠΕΤΣΕΣ
(αποστολή βιβλίων)

Ηλεκτρονικό Ταχυδρομείο | SODEIA@ymail.com
(αποστολή κειμένων, προτάσεων κ.α.)

Blogger templates


Blogger news