Παρασκευή, 6 Μαρτίου 2015

[Hide and seek] της Φράνση Παπουτσάκη ~ ΝΟΥΒΕΛΑ

εκδόσεις "Συμπαντικές Διαδρομές"
Η νέα συγγραφέας Φράνση Παπουτσάκη περνά επιθετικά στην πρώτη της έκδοση με μια μεταφυσική και ψυχολογική νουβέλα τρόμου. Η συγγραφέας  μας εισάγει σ’ένα είδος που στην ελληνική λογοτεχνία δεν έχει αναπτυχθεί όσο θα ήθελαν οι πιστοί φαν του φανταστικού. Η  απολαυστική γραφή της συγγραφέως και η εξαιρετική πλοκή κερδίζουν  τον αναγνώστη  από τις πρώτες παραγράφους.  Οι χαρακτήρες ζωγραφίζονται βήμα-βήμα και η αδρεναλίνη ανεβαίνει στα ύψη μέχρι την τελευταία λέξη. Μια πολλά υποσχόμενη πένα στο συγκεκριμένο είδος της λογοτεχνίας, η Φράνση Παπουτσάκη μας οδηγεί με άνετα βήματα σε ένα κόσμο όπου το όνειρο κι ο εφιάλτης δεν έχουν διαχωριστικές γραμμές.

Περίληψη
Ένας έφηβος , διαφορετικός από τους άλλους,επιστρέφει  στον τόπο των παιδικών διακοπών του, μόνο που αυτή τη φορά τα πράγματα θα πάρουν απροσδόκητη τροπή και το παιχνίδι με τους φίλους του θα περάσει στην άλλη πλευρά.
Απόσπασμα

Πετούσε ψηλά, πάνω από τον κόσμο μα δεν μπορούσε να διακρίνει ποιον κόσμο αψηφούσε ταξιδεύοντας. Ακολουθούσε το δικό του αέρινο μονοπάτι, κάτω από ένα πηχτό μαύρο σκοτάδι· έμοιαζε με ουρανό. Δεν το είχε διαλέξει ο ίδιος ούτε είχε κανένα δικαίωμα να το εγκαταλείψει. Κολυμπούσε στον αέρα ασταμάτητα. Όταν το μονοπάτι τελείωνε, θαρρείς ότι τελείωνε κι ο κόσμος εκεί. Αγγίζοντας αυτό το αδιόρατο όριο του αγνώστου, το σκοτάδι τον ξερνούσε απότομα σε μια σκληρή γέρικη γη που τον υποδεχόταν με αγριότητα. Περπατούσε, έπεφτε σε τρύπες, έσκαβε και σκαρφάλωνε, πάλευε με αγκάθια για να βρει το δρόμο προς μια πόλη που ποτέ δεν έβρισκε. Ταξίδευε αναζητώντας τα μακρινά της φώτα. Αν πιανόταν πάνω τους, θα κατάφερνε να ξεφύγει από τον ήχο της ανάσας του που βρωμούσε τρόμο και την σιωπή που γέμιζε με ουρλιαχτά από στόματα ανύπαρκτων πλασμάτων. Κάθιδρος και ελεήμων, έφτανε στον γυάλινο φράχτη. Αναρριχόταν μέχρι την κορυφή, ματώνοντας τα δάχτυλα του για να συναντηθεί, ερωτευμένος, με την αστείρευτη λάμψη λευκού φωτός. Σαν αντανάκλαση καθρέφτη στο μέγεθος του σύμπαντος, ρουφούσε τα πάντα και τον έστελνε πίσω στο κρεβάτι του χωρίς να προλάβει να δει τίποτα παρά μονάχα να ακούσει την ίδια του τη φωνή να καλεί ένα όνομα που ποτέ δεν κατάφερνε να φέρει στην μνήμη του, όταν ξυπνούσε. 
Σχεδόν κάθε βράδυ, ο ίδιος εφιάλτης. Λίγο πριν ξημερώσει, πεταγόταν καθιστός και περίμενε. Περίμενε να καταλάβει που βρισκόταν, να ξαναθυμηθεί τι ήταν αλήθεια και τι ψέματα. Αν δεν έβλεπε την πρώτη αχτίδα του ήλιου να τρυπώνει στο δωμάτιο μέσα από την κουρτίνα, δεν ξανακοιμόταν. Το χειρότερο πλέον ήταν ότι είτε μέρα είτε νύχτα ένα κομμάτι του εαυτού του πετούσε. Δεν είχε μιλήσει σε κανέναν ούτε είχε σκοπό να το κάνει. Θα έβρισκε μόνος την σωτηρία. Με κάποιο τρόπο, χωρίς να το επιδιώξει, είχε εισχωρήσει στο ράγισμα μιας άλλης διάστασης. Το τρίτο μάτι της παράνοιας έπεσε πάνω του παγιδεύοντας τον σιγά σιγά μέχρι να περάσει στην άλλη μεριά και να μην ξυπνήσει ποτέ ξανά. Μερικές φορές, έπιανε τον ανόητο εαυτό του να νοσταλγεί εκείνα τα αόρατα φτερά και τότε η διαίσθηση του τον απειλούσε επικίνδυνα πως βαδίζει σε δρόμους που δεν έχουν γυρισμό....

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ταχυδρομική Διεύθυνση Εντύπου
ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΣΟΔΕΙΑ
ΛΙΝΑ Κ. ΤΖΙΑΜΟΥ
Τ.Κ. 18050 | ΣΠΕΤΣΕΣ
(αποστολή βιβλίων)

Ηλεκτρονικό Ταχυδρομείο | SODEIA@ymail.com
(αποστολή κειμένων, προτάσεων κ.α.)

Blogger templates


Blogger news